Przejdź do treści

Niewidzialne mosty. Architektura światła.

Twórcy

Scenariusz i reżyseria:
Wiktoria Dubacka

Światło:
Piotr Pałucki

Dźwięk:
Wojciech Łukaszewski, Kasper Walczykowski

Muzyka:
Scott Buckley ; Leśne Licho

Scenografia i kostiumy:
Dorota Główczyńska, Adrian Świątkowski

Opieka artystyczna:
Patryk Nowakowski

Plakat:
Wiktoria Dubacka

Występują

Aleksandra Gardysiak

Monika Gągolewska

Justyna Jasińska

Julia Korytkowska

Ewa Lewandowska

Renata Majewska

Lena Masztakowska

Agnieszka Mirzejewska

Izabela Mikołajczewska

Amelia Olszewska

DobrawaOrankiewicz

Patrycja Podgórska

Martyna Szaradowska

Alicja Tomanik

Ewa Wachowicz

Agata Wojtasiak

Iwona Łonczna

Mateusz Krusinowski

Patryk Nowakowski

Raman Patapcuk

Fabian Pliszka

Sebastian Podgorni

Mateusz Świecik

Bilety

Aktualnie brak terminów dla tego wydarzenia

Normalny:
40
Ulgowy:
30
Balkon
30

Czas trwania

40 minut

Audiodeskrypcja treści strony

Teatr Impresaryjny im. Włodzimierza Gniazdowskiego we Włocławku zaprasza na spektakl p. t. : „Niewidzialne mosty. Architektura światła”.

Czy wielkie odkrycie może ocalić świat, a jednocześnie oddalić człowieka od tego, co dla niego najważniejsze? „Niewidzialne mosty. Architektura światła” to poetycko-biograficzny spektakl inspirowany życiem Tadeusza Reichsteina, urodzonego we Włocławku wybitnego chemika, laureata Nagrody Nobla i Honorowego Obywatela Włocławka. To opowieść nie tylko o naukowcu, którego odkrycia zmieniły medycynę, lecz przede wszystkim o człowieku: jego dzieciństwie, wyborach, tęsknocie za miejscem pochodzenia, potrzebie poznania tajemnicy życia i cenie, jaką niekiedy trzeba zapłacić za przekraczanie granic ludzkiej wiedzy. Sceniczna historia prowadzi widza od zaczarowanego ogrodu dzieciństwa i symbolicznego rozstania z Włocławkiem, poprzez laboratorium i pierwszą na świecie metodę syntezy witaminy C, umożliwiającą jej tanią produkcję, aż po uroczystość wręczenia Nagrody Nobla. Reichstein otrzymał ją w 1950 roku, wspólnie z Edwardem C. Kendallem i Philipem S. Henchem, za odkrycia dotyczące hormonów kory nadnerczy, ich struktury i działania biologicznego. Spektakl nie buduje jednak pomnika uczonemu. Pokazuje człowieka rozdartego pomiędzy nauką                       a rodziną, sukcesem a poczuciem odpowiedzialności, światowym uznaniem a pamięcią własnych korzeni. Nobel nie jest tu wyłącznie zwieńczeniem kariery, lecz staje się ciężarem i pytaniem o sens dokonanego dzieła. Światło, ruch, szepty, chór oraz symboliczne postacie drzew tworzą przestrzeń na pograniczu pamięci i snu. Powracający motyw paproci, późniejszej naukowej pasji Reichsteina, przypomina o kruchości życia i mądrości natury. Tytułowe niewidzialne mosty łączą materię z życiem, naukę z empatią, Włocławek z Bazyleą, a przeszłość z tym, co pozostaje po człowieku.

Przedstawienie wpisuje się w obchody ustanowionego przez Radę Miasta Roku Tadeusza Reichsteina we Włocławku, przypadającego w trzydziestą rocznicę śmierci noblisty.

W spektaklu udział biorą uczestniczy warsztatów teatralnych”SCENOMANIA” (sezon artystyczny 2025/2026).